Paul Salet, meubelkunstenaar

Bakfiets Paul Salet

Paul groeide op in Noord Brabant. Zijn overgrootvader betimmerde scheepsinterieurs en zijn opa had een groot meubelbedrijf. Hout zit bij Paul in bloed en genen. Als kind struinde hij rond in de meubelwerkplaats en laverend tussen door banden en wielen aangedreven machines timmerde hij kleine werkjes in elkaar met rest hout. Levensgevaarlijke machines, maar hij wist waar het gevaar loeide en loerde. Daar kwam hij dus niet.

Het gezin Salet woonde enige tijd in een bos. Uit die tijd stamt Paul’s bewondering voor de boom en diens mythische en magische symboliek. Door zijn vader, werkzaam bij het Sprookjesbos, nam hij een kijkje “achter de schermen” van de sprookjes en zag hij de geheime uitvindingen en technische snufjes van fotograaf/cineast Peter Reijnders, die het succes vormden van het park dat bekend is als de Efteling.

Later verhuisde Paul naar Amsterdam waar hij sociale psychologie studeerde. Ruim twintig jaar gaf hij communicatie trainingen, totdat het hem tegenstond enkel gefocust te zijn op  wat anderen nodig hebben en om alleen in en met zijn hoofd bezig te zijn. Hij wilde het anders. “There is a crack in everything that’s how the light gets in” (Leonard Cohen).  Paul stapte in de voetsporen van Marcel Duchamps’ Objet Trouvé en vond gaandeweg zijn eigen pad.

In 2010 vestigde Paul zich in Amsterdam Noord, in loods 94, maar sinds 2012 heeft hij een werkplaats op het Halte Zamenhofstraat terrein, want hij wilde deel uitmaken van die community van beeldend kunstenaars van zeer diverse disciplines, die zich constant ontwikkelen en werk maken van hoge kwaliteit.

Paul’s werk heeft inderdaad iets sprookjesachtigs. Hij wil afgedankte voorwerpen hun waarde teruggeven. Oud spul aan de straat, door de zee uitgekotst materiaal, puin en stronken. Soms belt iemand hem op: “hé, ik zag iets staan op de kade”, of er wordt spontaan iets bij hem afgeleverd.  Al die spullen hebben een verborgen geschiedenis. De stoel, waar een tante Rietje haar hele leven op zat, en die als grof vuil aan de straat werd gezet na haar overlijden, ja, die geeft Paul een nieuwe functie, een nieuw leven. Eerst krijgt deze tante Rietje een plek naast zijn werkplaats, in de kraamkamer tussen ander junk.  En op een dag grijpt Paul haar bij haar poten, pakt de kettingzaag en begint haar rug en zitting te verspanen. De stoel dicteert zo’n beetje waar de zaag zijn werk moet doen. Zo gaat dat.

Vaak is Paul even bezig, soms gaat het snel dan is de stoel gaan leven, “iets in de essentie is gekrakt en het licht stroomt naar binnen” en de Oisterwijkse meuk ontpopt zich tot een gewild object dat gretig aftrek vindt op de Amsterdamse grachten, want Paul’s serie “Souris” zijn in exclusiviteit te koop bij de Frozen Fountain, een winkel die eigentijdse meubels verkoopt en zich steeds meer toelegt op installaties en kunstopdrachten.

Paul zou graag een grotere werkplaats met een aantal handwerklieden die zijn filosofie van “vinden, verzamelen, combineren en dan kwaliteit toevoegen” delen en uitdragen. Met z’n allen mooie meubels en kunst maken.

Ook wil hij workshops organiseren voor mensen die graag iets willen maken, omdat ze altijd met hun hoofd bezig zijn of omdat iets al heel lang in hun hoofd broeit dat concreet vorm moet krijgen. Die mensen wil Paul graag begeleiden: eerst praten en ideeën inventariseren. Dan start de zoektocht naar materiaal. Er wordt verzameld en gecombineerd en dan begint het werk, nieuw leven creëren.

Wie wil bij Paul de kunst afkijken of wie kan hem andere horizonten laten verkennen. Meld je aan bij Paul, Objet Trouvé, Halte Zamenhofstraat, unit 116.